Nadciśnienie tętnicze – metody leczenia
Leczenie nadciśnienia tętniczego powinno zawsze rozpoczynać się od leczenia niefarmakologicznego, związanego ze zmianą stylu życia. Leczenie farmakologiczne jest bezwzględnie wskazane do zastosowania wraz z leczeniem niefarmakologicznym od momentu stwierdzenia nadciśnienia tętniczego 2-go lub 3-go stopnia [1].
Nie zaleca się wprowadzania terapii farmakologicznej u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem 1-go stopnia, chyba że 3-miesięczny okres leczenia niefarmakologicznego nie przynosi pożądanych rezultatów w postaci obniżenia wartości ciśnienia poniżej 140/90 mm Hg.
Czytaj również: Nadciśnienie w 2019 r. – czy jesteś up-to-date?
Metody niefarmakologiczne leczenia nadciśnienia
Niefarmakologiczne leczenie nadciśnienia dzieli się na:
-
normalizację masy ciała,
-
zmniejszenie ilości spożywanej soli kuchennej – u chorych na nadciśnienie zaleca się ograniczenie jej ilości do 5g NaCl na dobę,
-
ograniczenie ilości spożywanego alkoholu – w przeliczeniu na czysty etanol nie powinna ona przekraczać 20-30 g dla mężczyzn i 10-20 g dla kobiet,
-
rzucenie palenie – papierosy znacznie zwiększają ciśnienie krwi,
-
wprowadzenie do dobowego trybu dnia umiarkowanej aktywności fizycznej, 30-45 minut dziennie.
Sprawdź także: Nadciśnienie w 2019 r. – czy jesteś up-to-date? cz.2
Metody farmakologiczne leczenia nadciśnienia
Metody farmakologiczne sprowadzają się do zastosowania (w monoterapii bądź w leczeniu skojarzonym) poszczególnych grup leków:
-
Diuretyki tiazydowe – stanowią podstawową grupę leków, stosowaną szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i u osób po przebytym udarze mózgu (np. hydrochlorotiazyd, indapamid, spironolakton).
-
β-adrenolityki – zalecane u chorych z tachykardią i zaburzeniami rytmu serca, zwłaszcza u osób z przebytym zawałem serca (np. atenolol, bisoprolol).
-
Antagoniści wapnia – które dzięki swojej „neutralności metabolicznej” zalecane są do terapii skojarzonych, zwłaszcza u pacjentów ze współistniejącymi zaburzeniami gospodarki lipidowej i/lub węglowodanowej (np. amlodypina, dilitiazem, werapamil).
-
Inhibitory konwertazy angiotensyny – wskazane w leczeniu nadciśnienia tętniczego obarczonego dużym ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych, zwłaszcza przy współistnieniu choroby niedokrwiennej serca czy choroby nerek (np. ramipril).
-
Leki blokujące receptor AT1 – czyli sartany, wskazane zwłaszcza u osób z przerostem lewej komory i po udarze mózgu (np. losartan).
Chcesz wiedzieć jakie są kryteria wyrównania nadciśnienia? Zajrzyj Nadciśnienie tętnicze – kryteria wyrównania
Chcesz wiedzieć jak wykrywać nadciśnienie tętnicze? Zajrzyj Nadciśnienie tętnicze – kryteria rozpoznania
Chcesz wiedzieć jak klasyfikuje się nadciśnienie tętnicze? Zajrzyj Nadciśnienie tętnicze – metody leczenia
Literatura:
- Zasady postępowania w nadciśnieniu tętniczym 2015 – wytyczne Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego.
- Nadciśnienie tętnicze pierwotne, http://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.2.20.1.
- Choroby układu krążenia – nadciśnienie tętnicze, http://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.2.20..html.
- Nadciśnienie tętnicze – postępy 2015, Prejbisz A., Januszewicz A., Januszewicz W., Med. Prakt., 2016; 4: 62–78.