Cukrzyca – o czym warto powiedzieć pacjentowi?

Tags:

Jakie są objawy hipoglikemii? Jak przechowywać insulinę w penie? Czy suplementować witaminę B? Na te i inne pytania znajdziesz odpowiedzi w artykule.

O czym warto powiedzieć pacjentowi z cukrzycą?

Stosowanie metforminy (Metformax, Siofor, itp.) w dłuższej perspektywie czasu prowadzić może do zmniejszenia ilości wit. B12 w organizmie, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka zmian miażdżycowych i niedokrwistości. Wskazana jest zatem suplementacja tej witaminy przez „cukrzyków”.
Nadmierna potliwość, drżenie, uczucie głodu, splątanie czy też zaburzenia widzenia – to niektóre z objawów hipoglikemii, czyli niedocukrzenia, mogącego wystąpić u chorego na cukrzycę – zaleca się natychmiastowe podanie co najmniej 15g cukru w postaci soku bądź kostek cukru.

Czytaj również: Decyduj sam – pacjentka z cukrzycą

Nieużywane wkłady z insuliną przechowuje się w lodówce w temp. 2-8 °C.
Aktualnie używany wkład z insuliną wraz z penem przechowuje się w temperaturze pokojowej, nie dłużej niż 30 dni od dokonania pierwszej iniekcji.
Insulinę w formie zastrzyków podaje się do tkanki podskórnej (nigdy domięśniowo).
Insuliny ludzkie krótko działające i insuliny analogowe szybko działające należy podawać w tkankę podskórną na brzuchu lub ramionach.
Insuliny o pośrednim czasie działania oraz insuliny analogowe długodziałające można podawać w uda lub pośladki – wchłanianie z tych miejsc jest wolniejsze.
Nie wolno podawać insuliny dwukrotnie w to samo miejsce – kolejne iniekcje należy przeprowadzać w odstępie 2-2,5 cm od poprzednich.
Nie ma konieczności dezynfekcji miejsc wkłucia w warunkach domowych (przy zachowaniu zasad higieny i czystości).
Niektóre rodzaje insulin (jak mieszanki i insuliny o pośrednim czasie działania) to zawiesiny, wobec których konieczne jest wymieszanie zawartości wkładu przed podaniem.
Zaleca się każdorazowo po wykonaniu iniekcji wymienić igłę do pena – poza faktem zwiększonego bezpieczeństwa sterylności i higieny zabezpiecza to pacjenta przed przyjęciem niewłaściwej dawki leku (w wyniku zatkania igły) bądź bólem (kiedy igła ulegnie stępieniu).

REKLAMA