Morfologia krwi – co o niej trzeba wiedzieć?
Morfologia krwi to jedno z najbardziej podstawowych badań analitycznych. Pacjenci często proszą o pomoc w interpretacji wyników. Co farmaceuta wiedzieć powinien, żeby pomóc?
Krew należy do tkanek płynnych i zamknięta w naczyniach krwionośnych stanowi zwykle około 7% beztłuszczowej masy ciała, co po przeliczeniu daje 4,5 – 5,5 l krwi u dorosłego człowieka. Pod względem „budulcowym” krew złożona jest z 2 frakcji: osocza (tj. wody, związków organicznych i nieorganicznych) oraz elementów morfotycznych krwi, czyli erytrocytów, leukocytów i trombocytów.
Badanie morfologiczne krwi wykonuje się z krwi pełnej, pobierając około 5 ml jej objętości do probówki wypełnionej antykoagulantem, tj. EDTA-K2, wiążącym wapń w rozpuszczalny kompleks chelatowy. Badanie przeprowadza się zwykle za pomocą aparatu hematologicznego. Wykonanie badania morfologii krwi obwodowej pozwala na ocenę 3 głównych frakcji krwinek zawieszonych we krwi, przez co uzyskuje się ważne informacje nt. stanu zdrowia pacjenta. Chcąc jednak dobrze i trafnie zinterpretować wyniki badania morfologicznego krwi należy zapoznać się z tematyką i zakresem prawidłowych wartości wskaźników w nim zawartych.
Czytaj również: Badania laboratoryjne – morfologia krwi i OB
KRWINKI CZERWONE (ERYTROCYTY)
Podstawową ich funkcją jest przenoszenie tlenu do tkanek i odbieranie z nich dwutlenku węgla. Miejscem ich wytwarzania (erytropoezy) jest szpik kostny, a w procesie tym zasadniczą funkcję odgrywa erytropoetyna oraz żelazo, witamina B12 i kwas foliowy. Krwinki czerwone żyją około 120 dni, po czym ulegają degradacji w śledzionie. Do podstawowych wskaźników, obrazujących liczbę, budowę i stan fizjologiczny erytrocytów, należą:
-
RBC – (red blood cells) określa ilość erytrocytów w danej objętości krwi, zwykle wartość tą podaje się w jednostkach mln/µl.
↑ wartości: wynikać może z odwodnienia organizmu (zagęszczenie krwi) oraz z niedotlenienia (chociażby wskutek przebywania na znacznych wysokościach lub w sytuacji palenia papierosów).
↓ wartości: wynikać może z niedostatecznej produkcji erytrocytów, czyli niedokrwistości. Wyróżnić można niedokrwistość niedoborową (związaną z niedoborem żelaza, kwasu foliowego lub witaminy B12), niedokrwistość pokrwotoczną (związaną z dużą utratą krwi, np. w wyniku urazu), niedokrwistość hemolityczną (wrodzoną lub plastyczną – związane z ponadnormatywnym rozpadem krwinek czerwonych) oraz niedokrwistość związaną z przebiegiem jakieś choroby przewlekłej, np. nowotworowej bądź zakaźnej. -
HCT – hematokryt – określa stosunek objętości erytrocytów do objętości pełnej krwi i wyrażany jest w %.
Wzrost lub spadek wartości HCT wynika z tych samych czynników co zmiany wskaźnika RBC. -
Hb – hemoglobina – wskaźnik ten określa ilość hemoglobiny w określonej objętości, tj. g/dl. Hemoglobina jest białkiem, odpowiadającym za czerwoną barwę erytrocytów. Pełni w nich ważną funkcję, gdyż mając powinowactwo do tlenu pozwala na jego transport do komórek.
Bardzo istotna zatem dla stanu zdrowia staje się jej zawartość, której wahania wynikać mogą z tych samych powodów, co wahania wskaźnika RBC. -
MCH – określa średnią zawartość hemoglobiny w krwince czerwonej, oznaczana w jednostkach pg/komórkę.
↓ wartości: wiąże się często z niedoborem żelaza i mniejszą niż zapotrzebowanie syntezą hemoglobiny – niedokrwistość z niedoboru żelaza – niedokrwistość mikrocytarna. -
MCV – wskaźnik ten obrazuje średnią objętość pojedynczego erytrocytu. Jednostka – fL.
↓ wartości: ma miejsce w sytuacji występowania niedokrwistości z niedoboru żelaza lub odwodnienia hipertonicznego.
↑ wartości: obserwuje się w przypadkach niedokrwistości z niedoboru witaminy B12 i kwasu foliowego – niedokrwistość makrocytarna, odwodnienia hipotonicznego, niedoczynności tarczycy, czasem również u kobiet w ciąży. -
RDW – wskaźnik będący miarą rozkładu objętości krwinek czerwonych w badanej próbce krwi. Określa się go w %.
↑ wartości: świadczyć może o niedokrwistości mikro bądź makrocytarnej. -
RET – wskaźnik obrazujący zawartość frakcji niedojrzałych erytrocytów względem całkowitej liczby erytrocytów, wyrażany w %.
↓ wartości: świadczyć może o upośledzeniu funkcji tworzenia erytrocytów przez szpik kostny – niedokrwistość niedoborowa, aplastyczna bądź związana z przebiegiem chorób przewlekłych.
↑ wartości: wiązać się może natomiast z niedokrwistością pokrwotoczną lub hemolityczną.
Sprawdź także: Anemia – codzienna praktyka w postępowaniu z chorym cz. 1
KRWINKI BIAŁE (LEUKOCYTY)
Leukocyty należą do składowych układu immunologicznego – chroniącego nas przed patogenami. We krwi krążącej wyróżnić można: neutrofile (granulocyty obojętnochłonne), eozynofile (granulocyty kwasochłonne), bazofile (granulocyty zasadochłonne), monocyty i limfocyty. Badanie morfologii krwi pozwala na ocenę takich wskaźników, jak:
-
WBC – (white blood cells) – określa całkowitą liczbę krwinek białych w określonej objętości krwi (tys/µl).
↑ wartości całkowitej liczby białych krwinek związany jest zwykle z zakażeniem organizmu, a bardzo znaczne podniesienie ich poziomu wynikać może również z choroby nowotworowej. Wysokie wartości tego wskaźnika obserwuje się również w momencie niewłaściwego przygotowania do pobrania krwi przez pacjenta – spożycie posiłku lub wysiłek fizyczny przed badaniem mogą być właśnie powodem leukocytozy.
↓ wartości WBC (leukopenię) obserwuje się natomiast po przebyciu infekcji wirusowej. -
NEUT – wskaźnik zawartości neutrofili (w tys/µl lub w %)
-
EOS – eozynofile (w tys/µl lub w % lub w g/l)
-
BASO – bazofile (w tys/µl lub w % lub w g/l)
-
LYMPH – limfocyty (w tys/µl lub w % lub w g/l)
-
MONO – monocyty (w tys/µl lub w % lub w g/l)
W tabeli przedstawiono możliwe powody zmniejszonej bądź zwiększonej liczby poszczególnych frakcji białych krwinek w odniesieniu do stanu zdrowia pacjenta.
|
NIEDOBÓR
|
NADMIAR
|
|
|---|---|---|
|
Neutrofile
|
Procesy autoimmunologiczne (RZS), infekcje
|
Urazy tkanek, choroby nowotworowe, III trymestr ciąży, ostre infekcje bakteryjne, grzybicze, wirusowe
|
|
Monocyty
|
Aplazja szpiku
|
Zakażenia grzybicze, bakteryjne, pasożytnicze, choroby nowotworowe, gruźlica
|
|
Eozynofile
|
Ostre infekcje bakteryjne
|
|
|
Bazofile
|
Nadczynność tarczycy, stres
|
Niedoczynność tarczycy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, odczyny nadwrażliwości na leki, pokarmy
|
|
Limfocyty
|
Zaburzenia odporności, sytuacje po steroidoterapii
|
Zakażenia wirusowe (odra, różyczka, świnka, ospa wietrzna), niektóre zakażenia bakteryjne (zwłaszcza u dzieci)
|
PŁYTKI KRWI (TROMBOCYTY)
Płytki krwi odgrywają bardzo istotną rolę w procesie hemostazy, czyli zdolności do tamowania krwawień. Uczestniczą one w tworzeniu czopa tamując krwawienie z przerwanego naczynia oraz wytwarzają płytkowe czynniki krzepnięcia. Wskaźnikami obrazującymi ich właściwości w badaniu morfologicznym krwi są:
-
PLT – określa ilość płytek krwi w określonej jednostce objętości (109/l lub G/l lub tys/µl).
↓ wartości wiązać się może z wydłużeniem czasu krzepnięcia krwi, a wynikać może z niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego, z upośledzenia ich syntezy w szpiku kostnym, z toczącego się procesu nowotworowego (szpiczak, chłoniak), krwotoków lub alkoholowej marskości wątroby.
↑ wartości PLT obserwuje się w przypadku niedokrwistości z niedoboru żelaza, w sytuacji występowania przewlekłych odczynów zapalnych, po wzmożonym wysiłku, po porodzie, w przypadku krwotoków, a także po usunięciu śledziony i u osób nadużywających alkoholu. -
MPV – określa średnią objętość trombocyta (fL)
-
PDW – określa anizocytozę płytek krwi, czyli stopień ich zróżnicowania pod względem objętości (fL). Znaczne ich zróżnicowanie świadczyć może o nasilonej syntezie w wyniku znacznego spadku ich ilości (np. pod wpływem dużej utraty krwi).
-
P-LCR – określa odsetek dużych płytek (powyżej 12fL) względem całej ilości trombocytów – wyrażany jest w %.
Literatura:
1. Podstawy fizjologii człowieka, Ewa Ziółko, 2006.
2. Diagnostyka Laboratoryjna pod red. Andrzeja Szutowicza i Anny Raszei-Specht, Gdański Uniwersytet Medyczny, 2009.
3. Jednostki układu SI i ich zastosowanie w medycynie laboratoryjnej, Urszula Wendt, Alicja Polek, Krzysztof Łangowski, Jerzy Rogulski, Diagnostyka Laboratoryjna, 2009, Vol.45, No2, 155-162.
4. Morfologia krwi, mp.pl.
5. wynikibadankrwi.pl.
6. Przyczyna zwiększonej liczby płytek, mp.pl https://reumatologia.mp.pl/lista/94954,przyczyna-zwiekszonej-liczby-plytek.
2. Diagnostyka Laboratoryjna pod red. Andrzeja Szutowicza i Anny Raszei-Specht, Gdański Uniwersytet Medyczny, 2009.
3. Jednostki układu SI i ich zastosowanie w medycynie laboratoryjnej, Urszula Wendt, Alicja Polek, Krzysztof Łangowski, Jerzy Rogulski, Diagnostyka Laboratoryjna, 2009, Vol.45, No2, 155-162.
4. Morfologia krwi, mp.pl.
5. wynikibadankrwi.pl.
6. Przyczyna zwiększonej liczby płytek, mp.pl https://reumatologia.mp.pl/lista/94954,przyczyna-zwiekszonej-liczby-plytek.