Ulotka dla pacjenta – inhibitory konwertazy angiotensyny

Nadciśnienie tętnicze to obecnie jedno z najczęściej występujących schorzeń w populacji. W Polsce dotkniętych jest nim średnio 30 – 40% społeczeństwa. Jeszcze gorzej sytuacja wygląda w grupie pacjentów powyżej 65 r.ż. – tam częstość jego występowania przekracza 70% [1]. Nic zatem dziwnego, iż posiadanie niezbędnej wiedzy nt. metod leczenia nadciśnienia powinno być priorytetem, zarówno farmaceuty w aptece, jak i pacjenta dotkniętego tą chorobą.

(fot. shutterstock)

Spośród 5-ciu głównych grup leków stosowanych w leczeniu NT na wyróżnienie zasługują inhibitory konwertazy angiotensyny. Ma to związek z faktem, iż oprócz oczywistych korzyści w postaci obniżenia ciśnienia inhibitory ACE wywierają korzystny wpływ także na inne aspekty zdrowia pacjenta.
Aby kompetentnie poinstruować pacjenta, nt. stosowanych przez niego leków z grupy ACE-I przeczytaj poniższą ulotkę, którą możesz również przedstawić swojemu pacjentowi.

Co to są inhibitory konwertazy angiotensyny.

Inhibitory konwertazy angiotensyny to grupa leków hipotensyjnych, tj. obniżających podwyższone ciśnienie krwi [2]. Dzieje się tak na skutek rozszerzenia światła naczyń krwionośnych. Do leków z tej grupy zalicza się m.in.: chinapryl, enalapryl, kaptopryl, peryndopryl, ramipryl, trandolapryl, cilazapryl [3].

Wskazania do stosowania inhibitorów ACE.

Inhibitory konwertazy angiotensyny wskazane są do leczenia nadciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy współwystępowaniu takich schorzeń jak:

  • Niewydolność serca
  • Cukrzyca
  • Nefropatia cukrzycowa
  • Zaburzenia lipidowe (w tym miażdżyca tętnic szyjnych)
  • Po przebytym zawale serca lub w sytuacji wysokiego ryzyka jego wystąpienia [2,4].

 

W jaki sposób przyjmować inhibitory konwertazy angiotensyny?

Inhibitory ACE znane są z tego, iż skutecznie i długotrwale obniżają ciśnienie krwi, rzadko wykazując tendencję do wywoływania gwałtownego, początkowego spadku ciśnienia tętniczego. Dawkowanie leku ustala indywidualnie lekarz. Zwykle jednak leki z tej grupy przyjmuje się 1x dziennie – zawsze o tej samej porze. Dopuszcza się podzielenie dawki dobowej na 2 mniejsze – należy wtedy jednak dokładnie przestrzegać regularnego przyjmowania leku [2,3].

(fot. shutterstock)

Inhibitory konwertazy angiotensyny a pokarm – nie wykazano znaczącego wpływu jedzenia na skuteczność działania przyjmowanych inhibitorów ACE. Można je zatem przyjmować przed, jak i po jedzeniu [5,6].

Dobór właściwego leku.

O wyborze konkretnego leku decyduje lekarz, biorąc pod uwagę takie dodatkowe czynniki jak:

  • Wiek
  • Płeć
  • Rasę
  • Współwystępowanie innych chorób
  • Wyjściowe ciśnienie tętnicze
  • Preferencje i zapotrzebowanie na preparat krótko/długo działający [7].

Kiedy nie stosować inhibitorów konwertazy angiotensyny – poinformuj lekarza o występowaniu danego czynnika ryzyka.

Leków z tej grupy nie należy stosować w przypadku:

  • Gdy pacjentka jest w ciąży – inhibitory ACE są bezwzględnie p/wskazane w ciąży i podczas karmienia piersią
  • W ciężkiej niewydolności nerek, zwłaszcza w przypadku obustronnego zwężenia tętnic nerkowych
  • Przy obrzęku naczynioruchowym
  • Przy występowaniu hiperkaliemi, tj. podwyższonego stężenia potasu we krwi [4,7].

 

Interakcje inhibitorów ACE z innymi lekami.

(fot. shutterstock)

Pomimo, iż leki z tej grupy uznawane są za bezpieczne pamiętaj, aby nie łączyć ich (lub w możliwie jak najmniejszym stopniu) z:

  • Diuretykami oszczędzającymi potas (spironolaktonem) – wzrasta ryzyko nadmiernego stężenia potasu we krwi
  • NLPZ-ami, tj. kwasem acetylosalicylowym, naproksenem, indometacyną. Wymienione leki zmniejszają skuteczność hipotensyjną inhibitorów ACE. Może też dojść do ostrej niewydolności nerek.
  • Digoksyną – wspólne przyjmowanie tych leków może spowodować nadmierny wzrost stężenia digoksyny we krwi i prowadzić do ryzyka zatrucia nią [7,8].

Działania niepożądane.

Jak każdy lek, również inhibitory ACE wywołują działania niepożądane. Do najczęstszych zaliczyć należy:

  • Suchy kaszel – szczególnie narażeni na jego występowanie są pacjenci w wieku powyżej 60 lat, kobiety oraz osoby niepalące. Jeśli występuje u Ciebie przez okres 2-3 tygodni suchy, niepowikłany i niezwiązany z chorobą infekcyjną kaszel – zgłoś się do swojego lekarza.
  • Zaburzenia smaku – najczęściej występują po zażyciu kaptoprylu.
  • Skórne reakcje alergiczne – wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy.
  • Uczucie zmęczenia i zawroty głowy [7].

 

Literatura:

  1. Częstość występowania i świadomość nadciśnienia tętniczego w Polsce i na świecie, Tomasz Zdrojewski, Postępy Nauk Medycznych, s3/2011, s. 4-10
  2. Miejsce inhibitorów konwertazy angiotensyny w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób współistniejących, Aleksander Prejbisz, Andrzej Januszewicz, Choroby Serca i Naczyń 2012, tom 9, nr 4, 208-213
  3. https://www.mp.pl/interna/table/B16.2.5-4.
  4. Inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE, ACEI), Jerzy Gąsowski, Zofia Kasprzyk, mp.pl
  5. https://dieta.mp.pl/diety/diety_w_chorobach/70973,interakcje-lekow-z-zywnoscia
  6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Tritace tabl.
  7. Działania niepożądane inhibitorów konwertazy angiotensyny, Grzegorz Konieczny, Anna Posadzy-Małaczyńska, Andrzej Tykarski, Choroby Serca i Naczyń 2006, tom 3, nr 3, 140-148
  8. Interakcje leków OTC, Sibylle Knauss, red. Ewa Jaźwińska-Tarnawska, MedPharm Polska, 2012

 

Podobał się artykuł? Podziel się!
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
3 komentarzy
avatar
Komentujesz jako gość!
Maria Magdalena Kowalczuk 2018-11-02 10:07:23
ACEI nie powodują zaburzeń erekcji, co przy politerapii nie jest bez znaczenia :)
Gość (Mateusz Jabłoński) 2018-11-04 13:14:25
Mario, Twoją uwagę powinno sie umieścić na I miejscu w ulotce ;)
Maria Magdalena Kowalczuk 2018-11-05 08:56:54
A kto wie, czy nie wpłynęłoby to pozytywnie na compilance pacjentów rodzaju męskiego? U mnie już kilka recept z wykupionym sildenafilem, czeka na dokończenie realizacji. Najczęściej na nich jest bisoprolol, uważany za rzadkiego sprawcę problemu z erekcją.