Opieka farmaceutyczna na świecie – Szwecja cz 2

shutterstock_310149596.jpg

Szwedzi nie używają na co dzień pojęcia opieka farmaceutyczna. Dla nich opiekuńcze podejście farmaceuty do pacjenta jest sprawą oczywistą i jednoznacznie związaną z wykonywanym przez nich zawodem. Jak to wygląda? Zapraszamy do artykułu.

Opieka farmaceutyczna po szwedzku

Opieka farmaceutyczna po szwedzku

System opieki farmaceutycznej w Szwecji uregulowany jest centralnie zgodnie z brzmieniem Ustawy z 2009 roku, która została wprowadzona w życie wraz ze zmianami na rynku farmaceutycznym. Dokument ten określa przede wszystkim, jak mają wyglądać i funkcjonować apteki oraz nakłada na aptekarzy obowiązek udzielania pacjentowi porad zdrowotnych i z zakresu farmakoterapii. 
Nie porusza ona jednak ważnych kwestii związanych z dodatkowymi usługami w ramach opieki farmaceutycznej. Czynności te określane są wewnętrznie w poszczególnych aptekach, a przede wszystkim sieciach aptecznych, przy pomocy rozpisania specjalnych procedur dokładnie opisujących warunki, jakie apteka musi spełniać, działania, jakie w ramach danej usługi podejmuje farmaceuta, kursy, jakie musi skończyć, a także postępowanie np. w przypadku stwierdzenia problemu u pacjenta (podwyższonego ciśnienia krwi podczas pomiaru). Procedury te kontrolowane są jedynie wewnętrznie przez specjalnie do tego wyznaczone osoby i w razie niemożności ich spełnienia np. z uwagi na braki personelu apteka sama decyduje się na zawieszenie danej oferty związanej z opieką farmaceutyczną określony czas.

Jednak Szwedzi nie używają na co dzień pojęcia opieka farmaceutyczna. Dla nich opiekuńcze podejście farmaceuty do pacjenta jest sprawą oczywistą i jednoznacznie związaną z wykonywanym przez nich zawodem. Do zadań zatrudnionych w aptece farmaceutów należy udzielanie porad i dokładna ocena farmakoterapii podczas każdej wizyty w aptece, co możliwe jest dzięki istnieniu centralnego systemu rejestracji zleceń lekarskich i wglądu w preparaty stosowane przez pacjenta. 
Za poradnictwo i ocenę zaordynowanego leczenia odpowiedzialni są jedynie farmaceuci, którzy ukończyli 3-letnie studia licencjackie lub pięcioletnie studia magisterskie. Technicy farmaceutyczni wykonują jedynie czynności pomocnicze, a także dokonują sprzedaży leków, które pacjenci sami wybrali sobie z szerokiej oferty samoobsługowej, niektórzy z nich mogą również pomagać przy realizacji recepty przygotowując farmaceucie zapisane na niej preparaty.

E-recepta, jako element opieki farmaceutycznej

System recept elektronicznych w Szwecji jest uznawany obecnie za jeden najlepszych w Europie. Przepisane przez lekarza pacjentowi preparaty przesyłane są do centralnego serwera, do którego dostęp mają wszystkie apteki. Pacjent odbiera lek na podstawie swojego numeru ewidencyjnego w wybranej przez siebie placówce (system jest zabezpieczony – dostęp do danych mają jedynie lekarz oraz farmaceuta wydający lek), musi również okazać swój dowód osobisty. W przypadku zakupu preparatów na receptę dla innej osoby, to należy mieć przy sobie odpowiednie pełnomocnictwo. 
Dzięki centralnemu rejestrowi recept, podczas wydawania zaordynowanych preparatów farmaceuta ma wgląd we wszystkie inne przepisane leki, również przez innych specjalistów. Daje to możliwość oceny ewentualnych interakcji czy dublowania terapii i zadbania o prawidłową farmakoterapię pacjenta związaną z dawkowaniem, czy leczeniem komplementarnym i suplementacją. 

System ten sprawdza się również w kontekście refundacji, ponieważ daje informację o dotychczasowych kosztach leczenia i pozwala wyliczyć obecną opłatę pacjenta, która jest zmienna i zależy właśnie od dotychczasowej wykorzystanej puli – oznacza to, że nie ma w Szwecji list refundacyjnych. Pacjent płaci za zakupione preparaty w 100%, ale do określonej kwoty (która wynosi 2200 koron szwedzkich), na którą składają się wszystkie wydatki poniesione przez chorego na zakup leków na receptę w ciągu roku. Powyżej tej sumy leki sprzedawane są przez apteki ze zniżką lub nawet wydawane bezpłatnie. Jednak nie dotyczy to wszystkich preparatów – zniżka obejmuje większości leków na receptę, środki higieny jamy ustnej oraz produkty jednorazowego użytku potrzebne do podawania leków. Zniżka powyżej kwoty 2200 koron nie jest stała, wylicza ją centralny system na podstawie wielkości dotychczas zapłaconej kwoty. W przypadku dzieci do ukończenia 18. roku życia wszystkie leki na receptę są całkowicie bezpłatne, pod warunkiem, że pacjent wybierze najtańszy odpowiednik z listy.
Wśród innych zalet systemu recept elektronicznych wymienić należy ogromne oszczędności czasu pracy lekarzy oraz brak problemów w aptekach z rozczytaniem i zinterpretowaniem zaleceń lekarza. 

Jednak system ten ma również wady. Może zdarzyć się, że w wyniku usterki technicznej lub zainfekowania wirusem komputerowym przestaje działać poprawnie. Może się zdarzyć również, że lekarz przez nieuwagę nie prześlę wypisanej wcześniej recepty do systemu. W tym czasie niektórzy pacjenci mogą mieć znaczne utrudnienia w wykupieniu przepisanych leków. Oczywiście w przypadku przedłużającej się usterki lekarze mogą wrócić do klasycznej ordynacji za pomocą recepty papierowej lub zlecić wydanie leku poprzez tak zwaną receptę telefoniczna (lekarz dzwoni informując o ordynacji, a następnie wysyła dokument faksem). Każdy farmaceuta ma również możliwość kontaktu z lekarzem i prośby o uzupełnienie brakującej dokumentacji. Również w takim przypadku pacjent jest w aptece legitymowany.
 

Jeśli chcesz przeczytać pierwszy artykuł kliknij tu: Opieka farmaceutyczna na świecie – Szwecja cz 1 

Podobał się artykuł? Podziel się!
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
0 komentarzy
avatar
Komentujesz jako gość!

Brak komentarzy