Opieka farmaceutyczna na świecie – Szwecja cz 1

Kapsułka w barwach szwedzkiej flagi

Jak wygląda praca farmaceuty w Szwecji?

Związane było to m.in. z faktem, iż wcześniej placówek było bardzo niewiele, były też zdecydowanie zbyt krótko czynne. Zabieg ten miał również pozytywnie wpłynąć na regulację cen leków poprzez pojawienie się konkurencyjności. Nowe placówki wygenerowały nowe miejsca pracy, znacząco poszerzona została też ich oferta, szczególnie pod kątem preparatów OTC. Część placówek jednak pozostaje nadal w rękach Ministerstwa Zdrowia tworząc sieć Apoteket AB, co ma pacjentom dać gwarancję dostępności leczenia, niezależnie od sytuacji rynkowej. 
Pierwszą prywatną aptekę otwarto w Sztokholmie w styczniu 2010 roku. Obecnie apteki w Szwecji to przede wszystkim własność trzech wielkich sieci aptecznych, które mocno konkurują ze sobą. Ich rozkład dostosowany jest do demografii, podlega również regulacjom geograficznym – pojawiły się apteki w małych miejscowościach, w których nigdy wcześniej ich nie było. 
Dzięki temu dostęp do porady farmaceutycznej i leków w Szwecji jest na wysokim poziomie, panująca rywalizacja wymaga wzrostu jakości usług i dbania o pacjenta w bardzo różnych aspektach. Coraz lepiej funkcjonuje również i rozwija się system opieki farmaceutycznej, który w tym kraju jest jednym z czynników konkurencyjności i walki o pacjenta właśnie.

Ranga farmaceuty 

W Szwecji zawód farmaceuty cieszy się dużym zaufaniem publicznym. Pacjenci często przychodzą do apteki ze swoimi problemami, chętnie korzystają z dostępnych usług związanych z opieką farmaceutyczną (i to nie tylko tych darmowych), a pracownicy fachowi aptek bardzo aktywnie uczestniczą w kontroli stosowania leków w celu eliminacji problemów związanych z farmakoterapią i uzyskania jak najlepszych jej efektów. Mają również w tym zakresie duże możliwości dzięki istnieniu centralnego systemu rejestracji zleceń lekarskich, co daje im wgląd w pełną farmakoterapię danej osoby.
Codzienną pracę farmaceuty i opiekę nad pacjentami ułatwia również świetna współpraca ze środowiskiem lekarskim. Obie strony szanują się i wymieniają doświadczeniami, są otwarte na wzajemne uwagi. W razie jakichkolwiek wątpliwości można w łatwy sposób skontaktować się z lekarzem telefonicznie. Sami medycy również często zwracają się do farmaceutów, aby wypytać o pewne aspekty farmakoterapii. 
System opieki zdrowotnej oferuje pacjentom jeszcze inne rozwiązanie: w przypadku nagłego zachorowania i jednoczesnego problemu z dostaniem się do lekarza – jest to całodobowa infolinia, w której pracują pielęgniarki odpowiadając na pytania medyczne pacjentów.

Niestety pomimo ważnej roli, jaką aptekarze pełnią w szwedzkim społeczeństwie, nie mają oni możliwości wydania leku samodzielną decyzją na tak zwaną receptę farmaceutyczną. Na szczęście można często wybrnąć z tej sytuacji – system centralnej rejestracji zleceń lekarskich i fakt, że pacjent ma bardzo często wypisywane leki na cały rok z podziałem na poszczególne wybrania (zwykle na 3 miesięczne okresy stosowania), daje im możliwość wydania potrzebnego preparatu w przebiegu terapii przewlekłej awansem, gdy z jakichś przyczyn pacjent nie może kontynuować leczenia np. gdy skończyło mi się dotychczasowe opakowanie.

Codzienna praca farmaceuty 

Regularnie, podczas wizyt w aptece i każdorazowej realizacji recepty, pacjent ma wykonywaną kontrolę stosowanych przez siebie leków podczas, której może otrzymać informacje o zaleceniach związanych z dawkowaniem oraz ewentualnymi interakcjami danego preparatu z innymi już stosowanymi medykamentami. Dzięki istnieniu centralnego rejestru recept farmaceuci mają wgląd w daną ordynację lekarską oraz inne leki stosowane przez pacjenta i mogą nie tylko skontrolować, ale również skorygować błędną terapię np. pod kątem dawkowania czy występującej interakcji – kontrola dawkowania możliwa jest dzięki temu, że lekarze na recepcie najczęściej określają wskazanie, które spowodowało przepisanie danego preparatu, a na tej podstawie farmaceuta może sprawdzić zalecany schemat dawkowania i zweryfikować jego poprawność. 
Aptekarze mogą samodzielnie dokonywać zmian w farmakoterapii, jeśli stwierdzą ewidentny błąd w farmakoterapii, jednak najczęściej pozostają w kontakcie z lekarzem, celem potwierdzenia swoich decyzji. 
Wydawane leki są również skrupulatnie opisywane na specjalnych naklejkach. Farmaceuta odpowiada na wszelkie wątpliwości, udziela informacji na temat działań niepożądanych itp. 
Koszty związane z doradztwem farmaceutycznym i przeglądami lekowymi pacjenta ponosi pracodawca, ponieważ jest to uznawane za niezbędny element pracy każdej apteki gwarantujący jej fachowość i nastawienie na dobro pacjenta. Pracę personelu fachowego nawet kilka razy w roku sprawdzana jest za pośrednictwem tajemniczego pacjenta, który ocenia poziom i jakość obsługi. 

Jeśli chcesz wiedzieć więcej zapraszam do kolejnego artykułu: Opieka farmaceutyczna na świecie – Szwecja cz 2

Podobał się artykuł? Podziel się!
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
0 komentarzy
avatar
Komentujesz jako gość!

Brak komentarzy