Leczenie alergicznego nieżytu nosa – wytyczne

Leczenie alergicznego nieżytu nosa zakłada zarówno farmakoterapię, jak i eliminację alergenu ze środowiska pacjenta. Drugi aspekt jest często niemożliwy do osiągnięcia, więc ważne jest odpowiednie dobranie leków, w celu zredukowania dokuczliwych objawów.

alergiczny nieżyt nosa leczenie
Jak leczyć alergiczny nieżyt nosa? fot. shutterstock

Jeśli chcesz wiedzieć jakie są objawy alergicznego nieżytu nosa zajrzyj tutaj: Alergiczny nieżyt nosa – czym jest i jak go rozpoznać?

Sterydy donosowe

Największą skuteczność w leczeniu alergicznego neżytu nosa wykazują donosowe glikokortykosteroidy. Wdrożenie ich do farmakoterapii powinno jednak następować dopiero w przypadku przewlekłego alergicznego nieżytu nosa lub w momencie, kiedy ANN okresowy odznacza się nasilonymi objawami o podłożu alergicznym (ANN o przebiegu umiarkowanym/ciężkim).
Obecnie najczęściej stosowanymi donosowo GKS są: beklometazon, budezonid, flutikazon, mometazon.
Wśród wymienionych tylko mometazon posiada rejestrację już u 3-letnich dzieci, co wyróżnia go na tle pozostałych.
Cechą charakterystyczną donosowych GKS jest spowolnione działanie (efekt widoczny jest po 5-7 godzinach), a widoczne długotrwałe efekty uzyskuje się dopiero po 2-3 tygodniach stosowania. Właśnie dlatego szczególnym wskazaniem dla terapii donosowymi GKS jest przewlekły ANN.

Doustne leki przeciwhistaminowe

Mechanizm ich działania polega na inhibicji receptora histaminowego H1, dzięki czemu aktywność głównego czynnika sprawczego reakcji alergicznej (histaminy) zostaje zniwelowana.
Leki p/histaminowe redukują praktycznie wszystkie objawy ANN, z jednym wyjątkiem – niezbyt dobrze redukują dokuczliwą dla pacjentów blokadę nosa.
W praktyce zaleca się wykorzystywanie leków p/histaminowych II (a według niektórych klasyfikacji II i III) generacji, pozbawionych działania sedatywnego na OUN. Zalicza się do nich: cetyryzynę, loratadynę, desloratadynę, rupatadynę, bilastynę. Na uwagę zasługuje rupatadyna, która oprócz działania antyhistaminowego wykazuje również działanie anty-PAF. PAF to drugi po histaminie istotny mediator stanu zapalnego w obrębie błony śluzowej nosa, który uwolniony do przestrzeni międzykomórkowej zwiększa przepuszczalność naczyń krwionośnych, zwielokrotniając tym samym wyciek wodnistej wydzieliny z nosa.
Dużą skutecznością odznaczają się także donosowe leki przeciw histaminowe.
Preparaty p/histaminowe zalecane są w leczeniu każdego rodzaju ANN.

Pozostałe leki

  1. Bromek ipratropium – znajduje zastosowanie jedynie w momencie nasilonego wycieku wodnistej wydzieliny z nosa.
  2. Kromony – dzięki wysokiemu progowi bezpieczeństwa zalecane się nierzadko kobietom w ciąży.
  3. Leki antyleukotrienowe (montelukast) – monoterapia ANN przy użyciu montelukastu jest mało skuteczna, jednak istnieją badania podkreślające zdecydowanie lepsze kontrolowanie ANN (zwłaszcza przy współistniejącej astmie) w skojarzeniu montelukastu z donosowymi GKS.
  4. Sympatykomimetyki – zakres ich działania sprowadza się jedynie do niwelowania blokady nosa. Dodatkowo czynnikiem ograniczającym ich przyjmowanie jest możliwość stosowania przez maksymalnie 5 dni, co ma na celu zapobiec efektowi „przyzwyczajenia się” śluzówki nosa do substancji leczniczej i ewentualnemu „efektowi odbicia”. Najlepszą skutecznością odznaczają się donosowa ksylometazolina czy oksymetazolina. Doustna pseudoefedryna również zmniejsza obrzęk śluzówki nosa, jednak efektywność ta jest nieco niższa.

Wdrożenie właściwie dobranej farmakoterapii to jedno, natomiast przestrzeganie zasad stosowania i przyjmowania leków oraz prewencja wtórna ma duży wpływ na leczenie alergicznego nieżytu nosa. Wsparcie pacjenta i lekarza w tym działaniu jest istotną rolą farmaceuty.

 

Literatura:

  1. Postępowanie w alergicznym nieżycie nosa, Bolesław Samoliński, Oksana Wojas, mp.pl
  2. Wyzwania w leczeniu ANN, Krystyna Wąsowska-Królikowska, Alergia, 2014, 4: 32-35
  3. Podział nieżytów nosa, Piotr Rapiejko, Agnieszka Lipiec, Alergia 2013, 2: 6-8
  4. Standardy diagnostyczne i terapeutyczne alergicznego nieżytu nosa, Wojciech Brzoznowski, Forum Medycyny Rodzinnej 2009, tom 3, nr 3, 173-180
  5. Mometazon i desloratadyna w farmakoterapii alergicznego nieżytu nosa, Edyta Szałek, Farmacja Współczesna 2017, 10: 242-246
Podobał się artykuł? Podziel się!
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
0 komentarzy
avatar
Komentujesz jako gość!

Brak komentarzy