REKLAMA
REKLAMA

Interakcje inhibitorów konwertazy angiotensyny

W dzisiejszych czasach coraz powszechniejsze staje się zjawisko polipragmazji – pacjenci zgłaszający się do apteki przyjmują wiele leków, z których nie wszystkie są używane zgodnie z zaleceniami, pod kontrolą profesjonalisty. W tym wszystkim szczególnie istotna staje się rola farmaceuty, który powinien poinformować pacjenta o wystąpieniu interakcji pomiędzy preparatami przez niego przyjmowanymi. Z tego powodu przygotowaliśmy dla Państwa, krótkie podsumowanie istotnych interakcji zachodzących podczas łączenia leków z różnych grup terapeutycznych z inhibitorami konwertazy angiotensyny (IKA).

Inhibitory konwertazy angiotensyny stanowią jedną z najczęściej przepisywanych pacjentom grup leków. (fot. shutterstock)

Czym jest interakcja?

Kluczowe do udzielenia zrozumiałej dla pacjenta rady jest wyjaśnienie mu zjawiska interakcji lekowej. Tym terminem określa się wpływ jednego leku na działanie terapeutyczne (lecznicze) drugiego jednocześnie podanego leku. Przyjmowane preparaty mogą wzajemnie nasilać swoje działanie, co w niektórych przypadkach traktowane jest jako zjawisko korzystne, w innych natomiast przyczyniać się może do wystąpienia silnych działań niepożądanych, a nawet zagrażającego życiu efektu toksycznego [1].

REKLAMA
REKLAMA

Inhibitory konwertazy angiotensyny

Leki z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (IKA, ACEI) swoje działanie terapeutyczne zawdzięczają zdolności hamowania aktywności układu renina – angiotensyna – aldosteron (RAA). Wyżej wspomniany układ jest jednym z najważniejszych mechanizmów regulujących ciśnienie tętnicze krwi.

Efektem przyjęcia IKA jest zniesienie biologicznego działania angiotensyny, wazodylatacja co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Substancje lecznicze z tej grupy zapobiegają i zmniejszają kardiomiopatię przerostową, a także hamują patologiczny remodelling mięśnia sercowego po zawale. Wywierają także efekt spowalniający rozrost mięśni gładkich w naczyniach krwionośnych – dlatego uważa się, że działają korzystnie na spowolnienie rozwoju miażdżycy [2].

Interakcje leków z grupy Inhibitorów Konwertazy Angiotensyny  

Chinapryl w połączeniu z antybiotykami tetracyklinowymi może prowadzić do zmniejszenia ich absorbcji z przewodu pokarmowego. Związane jest to z tym, że omawiany związek posiada w swojej cząsteczce atom magnezu, który wbudowuje się w strukturę tetracykliny w jelicie i przeciwdziała wchłanianiu antybiotyku [3].

Inhibitory konwertazy angiotensyny w połączeniu z preparatami potasu lub lekami zatrzymującymi potas (m.in. spironolaktonem, amilorydem, triamterenem) mogą prowadzić do wzrostu stężenia tego pierwiastka w surowicy ponad dopuszczalne normy, powodując wystąpienie hiperkaliemii. Zbyt wysokie stężenie potasu we krwi może prowadzić m.in. do wystąpienia bólu i mrowienia w mięśniach, zaburzeń równowagi, problemów z koordynacją ruchową, a nawet zaburzeń rytmu serca [3].

Leki z tej grupy (IKA) w połączeniu np. z węglanem litu mogą prowadzić do wzrostu stężenia litu we krwi na skutek zmniejszenia jego filtracji kłębuszkowej w nerkach. Wzrost stężenia litu w surowicy może prowadzić do wystąpienia drżenia, dezorientacji, a nawet ataksji u pacjentów [3, 4].

W połączeniu z niesterydowymi lekami przeciwzapalnymi (m.in. indometacyną, ibuprofenem, aspiryną, naproksenem) może dojść do zmniejszenia działania hipotensyjnego (obniżającego ciśnienie tętnicze krwi) leków z grupy IKA [4]. W niektórych przypadkach połączenie IKA i NLPZ może przyczyniać się do wystąpienia ostrej niewydolności nerek [6].

Łączenie ACEI z nitratami, antagonistami receptora dla angiotensyny czy antagonistami kanału wapniowego może prowadzić do spotęgowania działania hipotensyjnego preparatów. Jednakże należy pamiętać o tym, że leki, których dotyczy artykuł bywają często łączone np. z antagonistami kanału wapniowego dlatego, że pozwala to łagodzić skutki uboczne tych drugich oraz korzystnie wpływa na stan nerek u pacjentów z cukrzycową chorobą tego narządu [3].

Interakcją pozytywną zasługującą na szczególną uwagę jest zmniejszenie śmiertelności u pacjentów chorych na niewydolność krążeniową uzyskiwaną w wyniku połączenia ACEI z B-blokerami. Politerapia z wykorzystaniem wspomnianych w tym akapicie grup leków przynosi największe korzyści u pacjentów z genotypem DD (odnosi się to do polimorfizmu genów kodujących konwertazę angiotensyny – enzym odpowiadający za przekształcenie nieaktywnej farmakologicznie angiotensyny I – w czynną angiotensynę II) [8].

Informacje nt. interakcji lekowych powinny być nie tylko sposobem na przestrzeżenie pacjenta przed nieumiejętnym, samowolnym i nieświadomym łączeniem leków z innymi preparatami dostępnymi na rynku. Wiedza ta jest również wskazówką dla lekarza jak łączyć leki by zmaksymalizować działanie terapeutyczne przy jednoczesnym ograniczeniu działań niepożądanych.

Źródła:

[1] Jachowicz R., „Farmacja praktyczna”, Warszawa 2016, wydanie 2 , PZWL Wydawnictwo Lekarskie

[2] Kostowski W. ,Herman Z., „Farmakologia – podstawy farmakoterapii”, Warszawa 2003, wydanie 3, PZWL Wydawnictwo Lekarskie

[3] Rxlist.com „ACE inhibitors” [dostęp 1.03.2019, https://www.rxlist.com/ace_inhibitors/drugs-condition.htm ]

[4] Meyer JM., Dollarhide A., Tuan IL. Lithium toxicity after switch from fosinopril to lisinopril.. „Int Clin Psychopharmacol”. Mar;20. 2, s. 115–8, 2005.

[5] Conlin PR., Moore TJ., Swartz SL., Barr E., Gazdick L., Fletcher C., DeLucca P., Demopoulos L. Effect of indomethacin on blood pressure lowering by captopril and losartan in hypertensive patients.. „Hypertension”. Sep;36. 3, s. 461–5, 2000.

[6] Garini G., Mazzi A., Buzio C., Mutti A., Allegri L., Savazzi G., Borghetti A. Renal effects of captopril, indomethacin and nifedipine in nephrotic patients after an oral protein load.. „Nephrol Dial Transplant”. Apr;11. 4, s. 628–34, 1996.

[7] Badid C., Chambrier C., Aouifi A., Boucaud C., Boulétreau P. [Non-steroidal anti-inflammatory agent and angiotensin converting enzyme inhibitor: a dangerous combination during postoperative period]. „Ann Fr Anesth Reanim”. 16. 1, s. 55–7, 1998.

[8] Huang WY., Sun M., Zhou HY., Pei ZF., Yang TL. [Effect of the polymorphism of the angiotensin-converting enzyme gene on the drug treatment in patients with chronic heart failure]. „Zhong Nan Da Xue Xue Bao Yi Xue Ban”. Dec;29. 6, s. 686–9, 2005

REKLAMA

Agata Zięba

Po pierwsze studentka Uniwersytetu Medycznego w Lublinie – prawie farmaceutka, podróżnik, kawosz, meloman. Uwielbia przeglądać dostępne źródła w celu wyłuskania interesujących faktów . Efektami prac będzie dzieliła się w publikowanych artykułach, które najlepiej (jak wszystko) czytać z filiżanką kawy.

REKLAMA

Jak oceniasz artykuł?

Twoja ocena: Jeszcze nie oceniłeś/aś artykułu

Udostępnij tekst w mediach społecznościowych

0 komentarzy - napisz pierwszy Komentujesz jako gość [ lub zarejestruj]