Cukrzyca – rodzaje i klasyfikacja – opis

Kryteria rozpoznania cukrzycy

Cukrzycą (zgodnie z definicją WHO) nazywamy zespół zmian metabolicznych, jakie zachodzą w organizmie pod wpływem zbyt wysokiego stężenia glukozy we krwi. Ma to związek z nieprawidłowo oddziałującą na komórki organizmu insuliną (a dokładniej z jej niedoborem bądź błędną odpowiedzią, jaką wywołuje w kontakcie ze swoistymi receptorami komórkowymi) [1]. Organem odpowiedzialnym za produkcję insuliny jest trzustka (komórki β wysp trzustkowych).

Kryteria rozpoznania cukrzycy
Kryteria rozpoznania cukrzycy fot. shutterstock

Cukrzyca jest chorobą cywilizacyjną, często rozpatrywaną wręcz w kontekście epidemii. W Polsce choruje na nią 10,6% społeczeństwa, a zgodnie z przewidywaniami ta liczba będzie cały czas rosła [1].

Pomimo faktu, iż cukrzyca nie jest chorobą śmiertelną (nie można jej wyleczyć, ale można w znacznym stopniu kontrolować jej przebieg), to jednak jej obecność wiąże się z możliwością uszkodzenia prawidłowych funkcji takich narządów jak: oczy, nerki, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy [2].

RODZAJE CUKRZYCY

Polskie Towarzystwo Diabetologiczne w swoich wytycznych podaje klasyfikację cukrzycy, opierającą się na zaleceniach WHO [2]. Zgodnie z nimi wyróżnić możemy:

  • Cukrzycę typu 1 – stanowi ona 10% wszystkich typów cukrzycy. Spowodowana jest brakiem (a ściślej „zniszczeniem”) komórek β trzustki, co z kolei wiąże się z całkowitym deficytem insuliny przez nie produkowanej i wywołaną przez to hiperglikemią [3]. Odpowiedzialność za wyniszczenie komórek β biorą autoprzeciwciała, powstałe w wyniku mutacji genetycznej, która może być dziedziczona. A zatem nie ma możliwości odziedziczenia cukrzycy typu 1, jest natomiast ryzyko odziedziczenia zdolności do autoagresji organizmu [1].
    Ten rodzaj cukrzycy określany jest mianem cukrzycy wieku młodzieńczego, gdyż dotyka zwykle dzieci i osób młodych (między 10 a 30 r.ż.) [3]. Nie ma metod prewencji w odniesieniu do tego typu schorzenia [2].
  • Cukrzycę typu 2 – jest najczęstszą formą tego schorzenia. Za jej powstanie odpowiadać mogą 2 czynniki: genetyczny (jest chorobą dziedziczną) i/lub środowiskowy, gdzie głównym „sprawcą” choroby jest np. otyłość [4]. Podstawowy patomechanizm tego rodzaju cukrzycy zakłada upośledzenie uwalniania insuliny (w wyniku zaburzeń genetycznych) bądź insulinooporność komórek na jej działanie. Do niedawna nazywana była cukrzycą starczą, jednak postępujące wśród społeczeństwa zjawisko otyłości znacznie obniżyło wiek zachorowalności [4]. Warto mieć to na uwadze, gdyż wykazano, że nadmierna masa ciała blisko 7-krotnie zwiększa ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2 [1].
  • Cukrzycę ciążową
  • Cukrzycę typu LADA – podrodzaj cukrzycy typu 1 o etiologii autoimmunologicznej, nierzadko trudny do zróżnicowania od cukrzycy typu 2
  • Cukrzycę monogenową – powstałą w wyniku mutacji pojedynczego genu. W tej grupie wyróżniamy: cukrzycę MODY, cukrzycę noworodkową
  • Inne rodzaje cukrzycy, wynikające m.in. z mutacji genetycznych, wywołujących defekty w prawidłowej pracy trzustki [2].

Powrót do spisu treści

Podobał się artykuł? Podziel się!
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o