REKLAMA
REKLAMA

Alergiczny nieżyt nosa – jak z nim walczyć?

Alergiczny nieżyt nosa to coraz częściej występująca choroba w naszym społeczeństwie. Warto zatem dowiedzieć się więcej na jej temat oraz przypomnieć leki stosowane w terapii tego schorzenia.

(fot. shutterstock)

REKLAMA
REKLAMA

Czym jest alergiczny nieżyt nosa?

To zespół objawów związanych z IgE-zależnym procesem zapalnym błony śluzowej nosa. Jest konsekwencją działania alergenów znajdujących się w środowisku, do których zalicza się pyłki drzew, traw, krzewów, roztocza kurzu, pleśnie, sierść zwierząt czy alergeny zawodowe. Charakterystyczną cechą są nacieki komórek zapalnych w błonie śluzowej i w warstwie podśluzowej [1].

Rozpoznanie

Jest ono oparte na zgodności pomiędzy objawami alergii potwierdzonymi w wywiadzie lekarskim a wynikami badań, do których należy test skórny oraz obecność swoistych IgE we krwi. Do objawów klinicznych zalicza się wyciek wodnistej wydzieliny z nosa, kichanie tzw. „salwami”, świąd i niedrożność nosa oraz zapalenie spojówek. Ważnym aspektem jest występowanie innych epizodów alergii u pacjenta, jak również nasilenie objawów podczas kontaktu z alergenem [2].

Alergiczny zawodowy nieżyt nosa

WRR (ang. Work-related rhinitis) jest dobrze poznaną i częstą zawodową jednostką chorobową. Wiele mechanizmów immunologicznych odpowiada za powstanie tego schorzenia. Głównym czynnikiem jest natomiast nadmierna ekspozycja na alergen w środowisku pracy. Objawy tej choroby pojawiają się zwykle po okresie latencji u osoby predysponowanej i powracają po każdej kolejnej ekspozycji lub utrzymują się w sposób ciągły [3].

Problem epidemiologiczny alergicznego nieżytu nosa

Jest to jednostka chorobowa, która występuje u około 10-25% populacji ludzkiej, co klasyfikuje ją na pierwszym miejscu spośród chorób alergicznych. Najbardziej niepokojącym faktem jest to, że tendencja zachorowalności ciągle rośnie. Przykładem jest Szwajcaria, gdzie liczba przypadków z każdym dziesięcioleciem wzrasta o 1,5%. Obserwowany wzrost może być związany ze zmianami stylu życia społeczeństwa, których konsekwencjami jest zwiększone narażenie na alergeny [4].

Terapia alergicznego nieżytu nosa

Antagoniści receptora H1

Jedną z form terapii jest kompetycyjne hamowanie histaminy w tkance docelowej. Wykorzystuje się tutaj niedopuszczenie do reakcji histaminy z receptorem. Terapia ta może być zarówno miejscowa – na śluzówkę nosa, jak i układowa. Stosuje się zatem azelastynę, dimetynden + fenylefrynę w formie aerozoli lub kropel donosowych. W tabletkach przyjmowanych per os używa się najczęściej cetyryzynę oraz loratadynę.

Stabilizatory komórek tucznych

Kromony to grupa leków, które stabilizują błonę komórkową mastocytów i zmniejszają uwalnianie histaminy. Ważnym aspektem pod kątem adherence jest regularne dawkowanie, ponieważ efekt przynoszą dopiero po okresie wysycenia organizmu (do 48h). Podstawowa stosowana cząsteczka to nedokromil. Jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 roku życia.

Glikokortykosteroidy

Preparaty te są stosowane, aby zahamować miejscowo stan zapalny. Redukując obrzęk, osłabiają reakcję immunologiczną. Są często stosowane razem z α-sympatykomimetykami. Do leków stosowanych w tej grupie zalicza się budezonid, flutykazon oraz mometazon.

α1-sympatykomimetyki

W kuracji alergicznego nieżytu nosa znajduje zastosowanie również ta grupa leków. Obkurczają one ściany naczyń krwionośnych błony śluzowej nosa, co zmniejsza obrzęk. Wykorzystuje się ksylometazolinę oraz oksymetazolinę.

Wskazówki dla pacjenta – nieżyt nosa

Warto znać kilka „tricków” dzięki, którym pacjent odczuje większą ulgę lub objawy choroby nie nasilą się w maksymalnym stopniu. Jednym z nich jest informowanie o metodach ograniczenia ekspozycji na pyłki. Wieczorne mycie włosów, zamykanie okien w nocy oraz pozostawienie ubrań noszonych w dzień poza sypialnią może przynieść poprawę. Chłodne kompresy na oczy, przemywanie śluzówek solą fizjologiczną również jest wskazane [5].

Bibliografia:

  1. FORNAL, RAFAŁ, et al. „Nieżyt nosa-najważniejsze fenotypy i endotypy oraz zasady leczenia.” Alergia Astma Immunologia4 (2015).
  2. Grad, Anna, et al. „Rozpoznanie i leczenie alergicznego nieżytu nosa.” Pediatria i Medycyna Rodzinna3 (2009): 199-203.
  3. Salski, Witold, et al. „Nieżyt nosa związany z pracą–czy zawsze jest to choroba zawodowa?.” Medycyna Pracy6 (2016): 801-815.
  4. Rutkowski, Ryszard, Bożena Kosztyła-Hojna, and Joanna Rutkowska. „Alergiczny nieżyt nosa-problem epidemiologiczny, ekonomiczny i społeczny XXI wieku.” Pneumonologia i Alergologia Polska5 (2008): 348-347.
  5. Lennecke, K., K. Hagel, and K. Przondzionko. „Opieka farmaceutyczna w samoleczeniu wybranych chorób.” (2012).
REKLAMA
REKLAMA

Jak oceniasz artykuł?

Twoja ocena: Jeszcze nie oceniłeś/aś artykułu

Udostępnij tekst w mediach społecznościowych

11 komentarzy Komentujesz jako gość [ lub zarejestruj]

Mycie wieczorem głowy - niby sprawa oczywista, a jednak nei zawsze się o tym pamięta, a pewnie w jakimś stopniu niweluje alergeny wywołujące alergię.
Tylko w przypadku kobiet to często kłopotliwe, fryzura ułożona wieczorem może nie dotrwać rana...
Wieczorem a nie rano? Żeby mieć popirzgane w każdą stronę na drugi dzień?
Więcej osób myje głowę rano, niby prozaiczne.
te triki należy sobie dobrze przyswoić
szczególnie gdy jest się alergikiem
teraz latwo o przeziebienie wiec preferuje zdecydowanie wieczorne mycie glowy
Latem mi się zdarza zdecydowanie częściej, zimą rzadziej ale również.
Oprócz umycia głowy dobrze też po powrocie ze spaceru dokładnie umyć ręce i twarz oraz przepłukać nos.
Niech zrobią specjalne końcówki do prysznica do płukania nosa :) mam alergie jakieś 20 lat i nigdy nie płukałem nosa .